EPIN HIGH

ฮาย ฮาย.....ทุกคน หายไปนานเลยนะคะคู้นนนนน.....

ห่างหายจากการอัพอย่างเป็นจริงเป็นจังไปพอประมาณ
ก็ขอกลับมาอัพนิดส์นึง

หลังจากอิปิ่นได้ไปเก็บประสบการณ์มาสักพักใหญ่ๆ(มาก)
ตอนนี้ก็จะขอนำเสนอเรื่องราวที่ได้ไปพบเจอมาจากทริปประจำเดือนธันวาคมนี้ค่ะ
มาอัพส่งท้ายปี อัพอีกทีก็ปีหน้าเลย ฮ่าๆๆๆๆ

 เอาหล่ะก่อนอื่นขอเกริ่นว่า เดือนธันวาคมนี้ อิปิ่นใช้เงินเปลืองมาก
เนื่องจากเข้าๆออกๆกทม.กับขอนแก่น ตั้งแต่ต้นเดือนเลย
ดังนั้นตอนนี้ แกลบแล้วคร้าบ...พี่น้องคร้าบ~

ก็อย่างที่รู้กัน เดือนนี้หนุ่มต่างชาติ(เกาหลี) ถูกนำเข้าประเทศไทยบ่อยมาก
ล่อลวงงบประมาณประจำเดือนของอิปิ่นจนหมดตัว เกือบกลับขอนแก่นบ้านเกิดไม่ได้
เริ่มจากทริปแรกเลย ทริปตามเด็ก ณ งาน "Virgin Hitz Award 2007" ที่เจ้าของทริปเค้าบอกว่า
เล็กๆไม่ ใหญ่ๆทำ.....ก็นะคะ ใหญ่จริงๆค่ะ เป็นเรื่องใหญ่ของอิปิ่นเลยค่ะ เหอๆ
อ่า ถ้าขี้เกียจอ่าน ก็เลือกช่วงอ่านได้เลยนะคะ เริ่มหล่ะค่ะ....

-BIGBANG @ Virgin Hitz Award 2007-

"ก่อนไปงาน"

อย่างที่บอกไปแล้วว่างานนี้มันเป็นเรื่องใหญ่ของอิปิ่น
งานนี้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 1 ธันวาคมที่ผ่านมา ณ Central World
กว่าที่อิปิ่นจะได้เข้าไปเหยียบในงานนั้นมันยากเย็นแสนเข็ญยิ่งนัก

เรื่องก็มีอยู่ว่าเด็กอีสาน ตัวอ้วนๆ ดำๆ คนหนึ่ง ได้รับข่าวสารจากทางบ้านแดง( www.bigbangthailand.com)
และทางบอร์ด gmminter ว่าน้องๆ BIGBANG กำลังจะมาที่ไทย
ตอนแรกก็คิดว่าอยากไปจัง แต่คงไม่ได้ไปแน่เลย เพราะต้องโทรไปชิงบัตรกับทาง Virgin
ก็เลยดูข่าวมาเรื่อยๆ จนได้คุยกับปอป่านน้องรัก ว่ามันก็โทรชิงอยู่
ดังนั้นอิเด็กนี่ก็เลยเข้าสู่วัฒนธรรมเลียนแบบ
คิดเองเออเองว่าแม่ให้ไปช้วร์ ดังนั้นไม่รอช้า อิปิ่นนั่งจิ้มโทรศัพท์ทั้งวันทั้งคืน
โทรติดบ้าง ไม่ติดบ้าง แต่ก็ไม่เคยโชคดีกับชาวบ้านเลย
จนมันเริ่มท้อ ขนาดปอป่านอยู่กทม.มันยงท้อเลย แล้วจะเอาอะไรกับเด็กต่างจังหวัดหล่ะ
จนวันหนึ่ง ป่านมันโทรมาบอกว่าพี่ปุ้ย (พี่ของพวกเรา) หาบัตรให้ได้นะ ใช้เส้นน้องรหัส
ตอนนั้นแบบว่า อ๊ากกกก จะได้บัตรหรอเนี่ย....หุหุหุ ก็เลยเลิกโทรแบบเอาเป็นเอาตาย
หันมาโทรแค่วันละสองสามชั่วโมง กันพลาด แต่ก็ยังโทรไม่ติดเรื่อยมา
จนเริ่มเข้าช่วงโค้งสุดท้าย ไอ้ป่านก็บอกว่า อาจจะไม่ได้บัตรจากพี่ปุ้ย เพราะเกรงใจน้องรหัส
แล้วก็เจอตัวยากมาก(ก็เค้าเป็นศิลปินนี่นา) ก็เลยต้องหาบัตรเองอีกรอบ
คราวนี้อิปิ่นถอดใจสุดชีวิต กลายเป็นโทรบ้างไม่โทรบ้าง เรื่อยมาจนช่วงโค้งสุดท้ายของการชิงบัตร
ช่วงสองวันก่อนงานจะเริ่ม อิปิ่นบอกกับแม่ว่าจะไม่ไปงานแล้ว อยู่บ้านเนี่ยแหล่ะ
ท้อสุดๆ  แล้วเย็นวันนั้นก็เลยบอกไอ้ป่านประมาณว่าท้อมากแล้ว อาจจะไม่ไปนะ
แล้วก็คุยกันประมาณว่า ป่านมันจะโทรอีกรอบ อิปิ่นก็แบบว่าจะโทรวันนี้วันสุดท้ายแล้ว
พอพูดจบ ก็ช่วงดีเจภูมิกับเพชรจ้า อิปิ่นเพิ่งโทรเข้าไป กะโทรเล่นๆ ครั้งสุดท้าย
ปรากฏว่าติด ก็เลยเปิดวิทยุออนไลน์ฟัง รอเค้ารับโทรศัพท์ แต่พอเปิดปุ๊บ เสียงแรกที่ได้ยินในคอมเลยคือ...

ดีเจภูมิ: ชื่ออะไรคะ
ป่าน: ป่านค่ะ
ดีเจเพชรจ้า: ได้บัตรเวอร์จิ้นยังคะ?
ป่าน: ยังค่ะ
ดีเจภูมิ: ถ้าได้บัตรแล้วจะไปดูใครคะ?
ป่าน: พี่ภูมิพี่เพชรจ้าค่า (ตอแหลสุดชีวิต)
ดีเจภูมิ: งั้นเอาไปเลย 4 ใบ
อิปิ่น: ------เงียบ--------
หลังจากนั้นกดวางสายเลย

แล้วป่านมันก็เลยโทรมา โหย....วันนั้นแบบสุดยอดอ่ะ ดีใจสุดๆ รีบวิ่งไปบอกแม่ว่าจะไปงานเลย
แม่ก็แบบ อะไรวะ เปลี่ยนใจอีกแล้ว....

วันต่อมาก็เอาไปบอกติ๊กกะดี้ สมาคมที่จะไปดูน้องๆด้วยกัน
วันนั้นก็รีบไปจองตั๋วเลย อิปิ่นจะไปเต็มที่ ถึงแม่ห้ามก็ห้ามไม่ได้แล้ว ซื้อตั๋วรถแล้วอ่ะนะ
แถมคืนก่อนไป ป่านมันโทรมาบอกอีกว่า น้องรหัสพี่ปุ้ยจะให้บัตร 5 ใบ
โอ้ พระเจ้า....บทจะให้ก็ให้ซะเยอะเชียว
แล้วแบบป่านมันก็เคยติดต่อพี่คนหนึ่งไว้ แล้วพี่เค้าก็จะให้หนึ่งใบเหมือนกัน เยอะแยะๆ...
แต่มันกระชั้นชิดมากๆๆๆๆ เลยไม่ได้ชวนใครเพิ่มอีก

"ณ วันงาน Virgin Hitz Award"

เรากับเพื่อนเดินทางมากันตั้งแต่ 7 โมงครึ่งจากขอนแก่น มาถึงกทม.ก็ประมาณบ่ายสองแล้ว
มาถึงก็ไปหอน้อง เอาของไปเก็บกัน และเตรียมตัวออกไปงาน (ใจเอาสุดๆ)
คณะทัวร์จากขอนแก่น ออกเดินทางโดยรถเมล์ ซึ่งมีไกด์ป่านนำทางไปสู่ Central World
ช่วงเดินทางนั้น รถติดโคตรๆ อยากจะไปแท๊กซี่ แท๊กซี่ก็ปฏิเสธทุกคัน
เพราะแถวนั้นเค้าจัดงานอะไรซักอย่างอยู่ แล้วรถก็ติดมากๆ
ตอนนั้นใช้เวลาเดินทางนานมากๆ แล้วพี่เราก็โทรเข้ามา บอกว่าเอาบัตรไปให้ไม่ได้
เราก็เลยเหลือบัตรอยู่สี่ใบกับตัว และหนึ่งใบกับพี่อีกคน ก่อนรู้ว่าพี่เอาบัตรมาให้ไม่ได้นั้น
ทางคณะทัวร์เราได้บอกกับเพื่อนของดี้ไว้สองคนว่ามีบัตร ดังนั้นเราจึงหาบัตรตาลีตาเหลือกอีกครั้ง
สุดท้ายก็ได้บัตรมาจากพี่คนที่ป่านติดต่อไว้อ่ะแหล่ะ
พอมาถึงCentral World เด็กบ้านนอกสามคนและไกด์ที่ไม่ชำนาญทาง ก็ช่วยกันคลำทางไปถงสถานที่จัดงานได้
พอมถึง ดี้ก็โทรหาเพื่อนมัน แต่ปรากฏว่าเพื่อนมันได้บัตรแล้ว
พวกเราก็เลยเหลือบัตรสองใบ ก็ได้เอาไปแจกน้องหน้างานฟรีๆ
เอนี่เวย์ พวกเรายืนอยู่หน้างานต้งนาน โดยไม่รู้เลยว่า อีกฝั่งของงานบิ๊กแบงให้สัมภาษณ์อยู่
กว่าจะรู้ว่ามีอีกฝั่ง ชาวบ้านเค้าก็ดูสัมภาษณ์ ดูบิ๊กแบงตัวเป็นๆ ใกล้โคตรๆกันเสร็จแล้ว
เราก็ได้แต่ยืนดูวงอื่นๆให้สัมภาษณ์กันไป
จากนั้นไม่นานประตูก็เปิด
พวกเราไม่รีบ ก็เลยเข้าไปตอนคนไม่เยอะ
พอเข้าไปก็ไปจับจองที่ ก็ได้ที่ใกล้เวทีอยู่นะ เห็นศิลปินกันแบบแจ่มๆเลย
งาน Virgin เค้าไม่หวงที่เหมือนงาน Channel V เค้าให้คนที่ได้ Gold ticket อยู่แบบติดขอบเวทีเลย
ส่วนบัตรธรรมดาอย่างอิปิ่นก็อยู่ถัดออกมา ทำให้เรากับขอบเวทีอยู่ใกล้กันมกาว่างานวีเยอะมากกกกกกก
ถูกใจสุดๆ งานเริ่มอย่างเมามัน วงแต่ละวงนี่แบบเล่นกันมันส์มากๆอ่ะ
มันสุดๆก็วงฟลัวร์นี่แหล่ะ สุดๆอ่ะ พี่คิวมันส์โคตร โดนมากๆ อัดคลิปไว้อยู่แต่ไม่เอาลงนะ ขี้เกียจ ฮ่าๆๆ
พิธีกรงานนี้ ก็เหล่าดีเจอ่ะแหล่ะ แต่ละคนพูดกันได้แรงและส่อสุด ถ้าเจ๊เบียบมาคงโดนกันทั้งงานอ่ะนะ
ดูโชว์กับประกาศรางวัลสลับกันไปเรื่อยๆ จนท้ายงานอ่ะ กว่าน้องๆจะออก
ดีนะที่งานนี้เค้าให้เอากล้องเข้าได้ แต่ละคนนี่ถ่ายกันอย่างเมามันส์ เราก็ให้ป่านถ่ายไว้เหมือนกัน
เราไม่ถ่ายหรอก ขอดูแบบเต็มๆตาดีกว่า อุตส่าห์อยู่ใกล้ทั้งที (ดูในคลิปต่างจากดูสดมากเลย ดูสดแจ่มกว่ามากก)
พอคลิปเปิดตัวน้องเปิดเท่านั้นแหล่ะ อิปิ่นแทบตาย ทุกคนทั้งดันทุ้งกรูข้นไปข้างหน้าเวที
เราก็ต้องตามไป ไม่งั้นโดนเหยียบ แบบว่าเข้าใกล้ได้อีก....แจ่มสุดๆ
พอน้องๆออกมาเท่านั้นแหล่ะ ตายไปเลย น่ารักโคตรๆ เท่ห์มากๆ โดยเฉพาะจีดีนะ แจ่มมากๆ
เราชอบเท้มนะ แต่มองจีดีบ่อยกว่าเท้มอีก แบบน้องแกขาว ใส เนียน แจ่มมากกกก
ในงาน น้องๆแสดง 3 เพลงด้วยกัน คือ La La La, Han Deun lor (Shake It)  แล้วก็ Kor Jid Mal (Lie)
แบบเท่ห์มากๆ โดนอ่ะ ดูแล้วอยากไปงานคอนที่เกาหลีเลย(แต่ไม่มีเงิน)
มีตอนที่จีดีตีลังกาอ่ะ เราเห็นว่ามันมีอะไรซักอย่างกระเด็นออกไป
รู้สึกจะเป็นไอ้หางกระรอก(รึป่าว?)ที่น้องแกชอบเอามาแขวนกางเกงอ่ะ
แต่ได้ยินมาอีกทีว่ามีคนเก็บได้ แล้วก็ส่งคืนเรียบร้อย เป็นแฟนคลับที่ดีจริงๆ ^^"
และด้วยโอกาสนี้ อิปิ่นก็เลยเอาคลิปมาฝากซะเลย
งานนี้แบบว่าคุ้มสุดๆ คุ้มตั้งแต่ต้นเดือนเลย โฮ๊ะๆๆๆๆ
ไปดูคลิปกันดีกว่าเน๊อะ..... (เสียงกรี๊ดเยอะไปหน่อยนะ คู้คุคุ~...)

มาต่อกันทริปที่สองดีกว่า และแน่นอนว่าต้องทริปนี้เลย

-TVXQ's 2nd Asia Tour Concert -

งานนี้ตอนแรกว่าจะไปสองวัน เลยซื้อบัตรไว้สองวัน
วางแผนว่าวันเกิดจุนซูดู 3500 แล้ววันสุดท้ายดู 1500 พอ
แต่สุดท้ายก็ขี้เกียจไปโรอบสอง ก็เลยขายบัตรไป
งั้นขอเล่าวันเดียวอ่ะนะ (ซึ่งจากที่ฟังมา วันที่สองสนุกกว่าเยอะ เซ็งมากมาย)
และทริปนี้ No Camera ค่า

ทริปคอนดงบังนี้เหนื่อยสุดตรีนอ่ะ ตั้งแต่เดินทางไปงาน ต่อแถวเข้างาน จนกลับอ่ะ
ขอข้ามช็อตมาเล่าตอนถึงงานนะ เรานัดกะก้อแล้วก็แอนไว้ เราไปกับป่านเหมือนเดิม
ทริปดูคอนครั้งนี้มีผู้ร่วมชะตากรรมด้วยกันทั้งสิ้น 6 คนด้วยกัน
รายนามคณะเดินทางก็ ปิ่น ป่าน ก้อ แอน เจิ้น และน้องเพลง
ป่านกับแอนดูบัตร 1500 บาท ที่เหลือก็ 3500
ไอ้บัตรพันห้าก็ชิวได้เรื่อยๆ เพราะมีที่นั่งส่วนตัว
แต่ไอ้พวกที่เหลือเนี่ย บัตรยืนค่ะ เหนื่อยตั้งแต่ตอแถวเลยค่ะ
ด้วยความที่ว่าพวกอิปิ่นมาต่อแถวช้าไง ก็เลยเนียนยืนอยู่ข้างๆชาวบ้านที่นั่งต่อคิวกันอยู่
จากประสบการณ์ เราก็คาดว่าเมื่อประตูเปิดปุ๊บทุกคนจะต้องพากันกรูเบียดเสียดเข้าแถว ชัวร์!
เท่านั้นแหล่ะ ก็ชวนกันนั่งเตรียมตะลุยเข้าคิว
นั่งชิวเรื่อยๆ จนถงเวลาประตูเปิดเท่านั้นแหล่ะ
อิปิ่นวิ่งใส่ฝูงชนก่อนเลยคนแรกของกลุ่ม
ตามมาด้วยเจิ้น ดึงๆกันเข้าไปแทรกแซงในแถว
ก้อตามมาไม่ทัน เพราะน้องทรายวิ่งไม่ทัน เดี๋ยวหายตัวไป เลยรออยู่ข้างนอก
เหลือแต่อิปิ่นกับเจิ้นแย่งชิงคิวกันอยู่ เหงื่อแตกซิกๆ
ตอนนั้นแทบอ้วก อยากตายมากๆ มันเป็นอะไรที่เบียดสุดๆ แล้วแบบเราจะหลุดแถวไง
ต้องพยายามแทรกเข้าไปตรงกลางๆให้ได้
ยอมรับเลยว่าวันนั้นอิปิ่นเลวโคตร แซงชาวบ้าน แต่ทุกคนแถวนั้นก็ทำกันหมดอ่ะนะ
เพื่อที่ติดขอบเวทีอันสูงค่าของเรา.....
บรรยากาศในแถวแบบจะเหยียบกันตายไปข้าง ใครเป็นลมหรือล้มนี่ถือว่าซวยสุดๆ
อยู่กันแบบปลากระป๋อง ไอ้เราก็อยู่ช่วงกลางแถว ข้างหน้ามันก็เบียดลงมา ข้างหลังมันก็เบียดขึ้นมาอีก
เราอยู่ตรงกลางแทบกระอัก ถ้าคอนดงบังผู้ชายเยอะ แฟนคลับคงได้กันเองก่อนได้ดูดงบังแล้วหล่ะ เหอๆ

หลังจากฝ่าด่านปลากระป๋องเข้ามายในแล้ว เราก็รีบไปจับจองที่ติดขอบเวที
แต่เข้ามาช้าไปหน่อย เลยได้ติดขอบเวทีแบบหลังสุดอ่ะ เราอยู่หลุมฝั่งมิกกี้อ่ะนะ
พี่การ์ดก็ทำงานดี๊ดีดอก เฝ้าตลอด ไม่ให้ปีนรั้วเลย ความหวังสามพันห้าก็เลยปลิวไปกะพี่การ์ด
แถมมีการมาพูดซ้ำเติมกันอีกว่า "ก็แฟนคลับโดนบังไม่ใช่เรอะ ก็ต้องโดนบังสิ เหอๆ" ขำนะคะคุณ!
อยู่ในคอน ได้คุยกับคนมากมาย ก็ดีนะ แฟนคลับดงบังยังน่ารักไม่เปลี่ยน (เท่าที่เราได้คุยด้วยนะ แต่ที่อื่นไม่รู้...)
คอนวันนั้นแป๊กสุดๆ เป็นอะไรที่แบบว่า กูไม่น่าดูสามพันห้าเล้ย.....ให้ฟีลไม่คุ้มอ่ะ
วันเกิดจุนซูก็แป๊ก ทำเลที่อิปิ่นยืนก็แป๊ก ติดขอบเวทีก็จริง แต่นานๆดงบังมันจะมาที
แล้วมาแต่ละทีก็เห็นแต่หลัง เฮ้อ~ อิปิ่นเซ็ง.....
แต่คอนคราวนี้ถูกใจที่ป๋ามาทางหลุมอิปิ่นบ่อยดีจริงๆ
เราก็เลยมองแต่ป๋ากับมิกกี้ ป๋า นายเทพสุดๆอ่ะ เอาชั้นกลับมาสปาร์คเหมือนเดิมเลย เหอๆ
น่าร้ากกกกกกกกกกกกกกกกก น้ำลายไหลเลย ฮ่าๆๆๆๆ
แอบเห็นมิกกี้กลัวความสูง ฮ่าๆๆๆ ตอนที่ขับเครื่องบินอ่ะ เพลงบอลลูน
ไอ้มิกมันทำหน้าแบบว่าแหยๆ อ่ะ ตลกมาก แล้วแบบเป็นตื่นๆ ร้องไม่เต็มที่ ฮ่าๆๆ คิดแล้วก็ฮาอ่ะนะ
คอนก็ผ่านไปเรื่อยๆอ่ะนะ สำหรับอิปิ่น ความรู้สึกมันไม่ประทับใจเท่าคอนแรกอ่ะ
ครั้งนี้ไม่ค่อยสนุกอ่ะ ถึงพร๊อพจะเยอะก็เถอะ ก็ตื่นตาตื่นใจได้แค่บางช่วงอ่ะ
อิปิ่นติ่นตาตื่นใจกับฉากว่ายน้ำมากๆ มันเจ๋งโคตรอ่ะ แล้วก็ชอบกราฟฟิกที่ทำประกอบคอนอ่ะ
สุดๆ ดงบังเท่ห์ได้อีก....แต่โดนสุดๆก็หน้าหล่อๆ เด้งๆ เทพของป๋าเนี่ยแหล่ะน้า....
เดินมาให้อิปิ่นได้เชยชมบ่อยดีจริงๆ แต่เสียดาย ที่ๆเรายืน พอดงบังเดินมา เราก็ติดสปอตไลท์กับพี่การ์ด
ทำให้ยื่นไม่ยื่นมือได้ไม่เท่าไหร่ แอบเซ็ง....
แต่โดยสรุปแล้ว ความรู้สึกเราคือ คอนรอบนี้ไม่โดนอ่ะ อิจฉาพวกที่ได้ดูรอบสุดท้ายเลย
มีแต่คนบอกว่าดงบังเล่นเต็มที่กว่า สนุกว่าเยอะ....เซ็งๆ เอาสามพันห้าตรูคืนม้า............ T^T
อ่านะ ก็คงต้องไว้แก้ตัวคราวหน้า ต่อแต่นี้ไป อิปิ่นตั้งใจแล้วว่าจะไม่ซื้อบัตรยืนอีกแล้ว
จะเอาบัตรนั่งแพงๆแทน จะได้ไม่ต้องเหนื่อยก่อนดูคอน

 เอาหล่ะ...มาถึงทริปสุดท้ายแล้วค่ะ ทริปนี้มันต่อเนื่องจากคอนดงบัง
เนื่องจากอิปิ่นไม่มีค่ารถกลับบ้าน เลยต้องอยู่กทม.ต่อ จนได้ร่วมทริปนี้

-F.T. Island Cheerful and Sensibilities, Promote concert-

อ่านะ ก็มันต่อจากทริปดงบัง ดังนั้น No Camera อีกแล้วครับพี่น้อง
ทริปนี้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ณ ปาร์ค พารากอน สยามพารากอนอ่ะนะ
มันเป็นงานฟรี ดังนั้นอิปิ่นก็ไม่พลาดอยู่แล้ว แน่นอน!
ตอนวันที่ 17 ก็ว่าจะไปดูน้องๆที่งานมีทกับไอ้ป่าน แต่สุดท้ายก็ขี้เกียจทั้งคู่
เลยไปงานมินิคอนทีเดียวเลย
งานนี้ก็เหนื่อยมากเหมือนกันค่ะ สุดๆอ่ะ เป็นงานที่ปวดขาโคตรๆอ่ะนะ
เจ้าภาพงานแจ้งว่า งานจะเริ่มตอน 6 โมงเย็น อิปิ่นกับป่านก็เดินทางกันตอน 5 โมงนิดๆส์
ตอนแรกก็คิดว่าจะมาไม่ทัน แต่พอมาถึงคนยังไม่เยอะเท่าไหร่อ่ะนะ
แต่ยืนได้แป๊บเดียวคนก็มากนพรึ่บ.....ฝั่งที่เรายืนคนมนเยอะมากๆๆๆๆๆ เรายืนฝั่งสยามอ่ะ
แล้วแบบเบียดกันสุดๆ แต่ยังไม่ถึงขั้นต่อแถวงานดงบัง
แล้วแบบยืนอย่างนั้นตั้งแต่ 6 โมงยังทุ่มกว่าๆ งานยังไม่เริ่มเลยค่า
แล้วทุกคนก็เริ่มบ่นกันเป็นวรรค เป็นเวร
บางคนก็ถอดใจกลับบ้านไปก็มี แต่ก็มีคนเข้ามาเรื่อยๆอ่ะนะ
กว่างานจะเริ่มก็เกือบสองทุ่มแล้ว นี่อิปิ่นยืนรอตั้งชั่วโมงกว่าเลยอ่ะ แบบทั้งเบียด ทั้งต้องเขย่ง
แต่ตรงที่ยืนอ่ะ มันใกล้เวทีอยู่อ่ะนะ
พอน้องมาเท่านั้นแหล่ะ อาการเข้าคิวคอนดงบงก็เกิดขึ้น บอกได้คำเดียวว่าโคตรเบียดอ่ะ
จากมองเห็นแจ่มๆ ก็ต้องเขย่งมากขึ้น สุดท้ายก็ต้องมองผ่านซอกคอชาวบ้านเอา
ก็เลยตกลงกับปอป่านว่าจะย้ายที่ ดูได้แค่ต้นเพลงก็เลยย้ายที่
แบบเห็นหน้าน้องๆใกล้ๆแล้ว ก็ขอเปลี่ยนที่เลยละกัน
ตอนแรกนัดกับดี้ไว้ ดี้มันยังไม่กลับ แต่มันดูอยู่ที่บีทีเอส
ไอ้เราก็ไม่อยากเสียเงินเข้า ก็เลยเดินข้ามสะพานไปมา
สุดท้ายก็มาอยู่ฝั่งพารากอน ฝั่งนี้แจ่มจริงๆ
โคตรโล่งอ่ะ ยืนสบายกว่าเยอะ ไดลออกมาหน่อย แต่ก็เห็นชัดทุกคน ไม่ต้องเขย่งให้เมื่อยเลย
แล้วเราก็เลยควักกล้องส่องทางไกลขึ้นมา เท่านี้แหล่ะ
ภาพคอนข้างหน้าก็แจ่มข้นทันตาเห็น
มองได้แจ่มและชัดทุกคนเลยค้า พี่น้อง......
เราตั้งใจมาดูฮงกิ กับจองฮุน แล้วก็ดูแจจินไปเผื่อติ๊กด้วย
เห็นแล้วแบบว่า แจ่มมากๆเลย เด้งทุกคนเลย โดยเฉพาะจองฮุน เท่มากกกกกกกกก
เอาใจแม่ไปเลยลูก ฮ่าๆๆๆๆ วงนี้เราคงต้องเป็นรุ่นอาจุมม่าแล้วหล่ะ ฮ่าๆๆๆ 
ดูผ่านกล้องส่องทางไกลได้แจ่มมาก โดนสุด
ตอนแรกน้องๆเล่นกนสามเพลง แล้วก็ลงเวทีไป ทุกคนเลยแบบอึ้งๆ เล่นแค่นี้อ่ะนะ
แล้วเราก็เริ่มเดินออกจากบริเวณ แต่อีกแป๊บนึง น้องๆก็กลับขึ้นมา
มาเล่นเพิ่มอีกสองเพลง แถมเพลงสุดท้ายยังร้องเพลงฝรั่งฮาร์ดคอซะด้วย
เพิ่งได้ดูฮงกิ กะวอนบินฮาร์ดคอ เหอๆ จองฮุนเท่สุดๆ ดูไปดูมา จ้องแต่จองฮุน เหอๆ
มินฮวานดูอารมณ์ไม่ค่อยดีอ่ะ ไม่ยิ้มเลยตอนเล่นอ่ะ
แจจินก็น่าร้ากกกกกกกกกเหมือนในคลิปเลย
แต่น้องๆนี่ตัวเล็กนะ เมื่อเทียบกับวงอื่น แต่อายุยังน้อย เดี๋ยวก็โต
แต่ที่ตัวใหญ่ก็ต้องวอนบินนี่แหล่ะ หุ่นน้องแกแมนมาก ขอกอดหน่อยสิ หุหุหุ
พอเล่นเสร็จ ก็มีสัมาษณ์เล็กน้อย แล้วก็มีอวยพรวันเกิดแจจินกัน
ช่วงเดินมารวมกัน แอบอิจฉาแฟนคลับที่อยู่ติดเวที
จองฮุนโยนปิ๊กแจกด้วย มินฮวานก็โยนไม้กลองแจก แต่ไม่เห็นวอนบินกับแจจินโยน เลยไม่รู้ว่าแจกรึป่าวอ่ะนะ
แล้วก็แอบเห็นวอนบิน เล่นกับมินฮวาน เหมือนปลอบใจกันอ่ะ ทำให้น้องแกยิ้มขึ้นมาได้
น่ารักดีอ่า....แล้วก็เห็นมินฮวานทำท่าน่ารัก ท่าประจำน้องแกอ่ะ ชูสองนิ้วสองข้างแล้วกระดิกอ่ะ
แบบ อั๊ง.....อั๊ง.....อ่ะ ไม่รู้จะอธิบายยังไงอ่านะ น่ารักมากกกกกก
แล้วก็มีเป่าเค้กวันเกิดกับให้ของขวัญ จากนั้นก็ถ่ายรูป แล้วก็เป็นอันเสร็จ
น้องๆก็เดินทางกลับโรงแรมไป รถที่น้องๆนั่งขับโคตรเร็วอ่ะ
เรายืนรอรถเมล์อยู่ เห็นแฟนคลบัลงมาดักรอ แต่ยังไม่ทันจะเป็นรูปเป็นร่าง รถของน้องๆ ก็ขับไปแล้ว
รวมๆก็สนุกอ่ะ น้องๆเล่นสดได้ดีนะ แล้วฮงกิก็ขยันพูดดี
เอ็นเตอร์เทนคนดี ถึงภาษาอังกฤษน้องฮงจะแปลกๆไปหน่อยก็เถอะ แต่น้องแกก็กล้าที่จะพูดอ่ะนะ
"ลาสสะทึ ซอง" คำนี้กินใจพี่จริงๆเลย ฮ่าๆๆๆ น่าร้ากกกกกก
ชอบจังสำเนียง Konglish เนี่ย! ไม่ได้แซวนะ แต่ชอบจริงๆ ฟังแล้วน่ารักดี

เอาหล่ะ จบการรายงานทริปล่าเด็กเรียบร้อยค่ะ
คราวนี้ยาวหน่อย ใครอ่านมาถึงตรงนี้ก็ขอบคุณมากๆค่ะ
ไวคราวหน้าจะมานินทาแฟนคลับแต่ละวงให้อ่านกัน ฮ่าๆๆๆ
มีทั้งแบบน่ารัก หรือแบบน่าถีบก็มีค่ะ บางคนอิปิ่นถึงขั้นอยากด่าเลย
ที่เราจะเล่าหัวข้อนี้คราวหน้า เรากล้าเล่า เพราะเราเป็นบุคคลที่อยู่เฉยๆ
และมีอายุมากกว่าบางคนที่ทำให้เราไม่ประทับใจ
แต่ไม่ขอพาดพิงถงใครหรือกลุ่มใดนะคะ
อิปิ่นจะเล่าจากประสบการณ์ที่โดนมากับตัวค่ะ

ไว้เจอกันคราวหน้าละกัน ไปหล่ะ

"Merry X'mas and Happy New Year" 

ป.ล.
ทริปหน้าจะมี Fly to the Sky และ Super Junior รอเค้ามากันก่อนนะ อิปิ่นจะไปตะลุยแน่นอน!!

อ

edit @ 21 Dec 2007 23:04:50 by *EPIN HIGH*

edit @ 21 Dec 2007 23:33:54 by *EPIN HIGH*